Een mooi, grappig en lief verhaal over rouw, pleegzorg, verlies en angsten overwinnen.

Ollie en het kronkeldier Ollie woont samen met zijn pleegouders Klaartje en Kenneth, de tweeling Veer en Foesje, pleegzus Giga de goochelaar en irritante pleegboer Nico in een wit huis vlakbij zee. Ollie is bang voor de zee, het heeft hem zijn ouders afgenomen. Ollie zou zo graag een huisdier voor zichzelf willen waar hij voor kan zorgen maar dat mag niet. Tot hij op een dag een kronkeldier in zijn tuin vindt. Hij verzorgt het dier en raakt erg op hem gesteld. Maar dan blijkt het kronkeldier heimwee te hebben, heimwee naar de zee, zijn thuis. Maar kan Ollie, die als zoveel is kwijtgeraakt, zijn kronkeldier laten gaan? Het kronkeldier heeft Ollie toch nodig? Of is het misschien andersom? Het kronkeldier laat Ollie zijn angsten onder ogen komen. De angst voor de zee, zijn ouders zijn omgekomen op zee tijdens een zeilongeluk. Zijn angst voor vissen omdat vissen hun ogen nooit sluiten en dus alles gezien hebben. En zijn angst om zich over te geven aan zijn nieuwe huis en pleegouders. Hij gaat niet, net als zijn pleegbroer en zus, op een dag weer naar huis toe... Ollie is al thuis. De angst om zijn pleeggezin in zijn hart toe te laten is groot. Want stel je voor dat dat ook weer wordt afgepakt? Een mooi, grappig en lief verhaal over rouw, pleegzorg, verlies en angsten overwinnen. Het verhaal leest vlot weg en bevat ontzettend veel mooie en lieve zinnen: 'Het gemis was geen baksteen in zijn buik meer - eerder een kiezeltje in zijn schoen - maar het was er altijd' De tekeningen die Marieke Nelissen heeft gemaakt, zijn prachtig en maken het verhaal helemaal af. Voor te lezen vanaf groep 5. Een echte aanrader! Meta en Marjolein van liefde voor kinderliteratuur