Tussen wetenschap en mythe: een race tegen het donker.

In Sterrenduister schildert Pam Hage een wereld waarin niet alleen het licht uit de hemel verdwijnt, maar ook de reden uit de samenleving. Het verhaal volgt Isra, een briljante astronoom die ziet wat anderen niet willen zien: de sterren sterven, en de zon zal spoedig volgen. Terwijl de leiders van haar land de dreiging wegwuiven en het naderende donker vereren als de komst van de Godin, raakt Isra gevangen tussen de logica van de wetenschap en de macht van geloof en propaganda. Naast haar staat Haider, haar man, die worstelt met geheugenverlies en een allesoverheersende verslaving aan mir. Zijn strijd is intiemer, maar niet minder verwoestend, en zijn kwetsbaarheid maakt Isra’s missie alleen maar zwaarder. Wanneer het fanatisme van de Godin-volgelingen hen dwingt te vluchten, wordt hun tocht een race tegen de klok – en tegen het opraken van Haiders mir. Hage weet spanning en poëzie te verweven. De beschrijvingen van de uitdovende nachthemel zijn even beklemmend als mooi, en de wereld voelt geloofwaardig in zijn mengeling van technologie, traditie en bijgeloof. De kracht van het boek zit in de gelaagdheid: het is een verhaal over kosmische dreiging, maar ook over liefde, verlies, verslaving, en de vraag of waarheid altijd sterker is dan geloof. Sterrenduister is een beklemmende, sfeervolle fantasy/roman die de lezer laat balanceren tussen ratio en mythe, en nog lang nazindert als de laatste bladzijde omgeslagen is.