Een reis door de tijd

Tijdens de Grote Vriendelijke Pakjesavond kreeg ik live te horen dat 'Films die nergens draaien' dit jaar verkozen werd tot het beste kinderboek en dus op nummer 1 staat in de GV100! Yorick was er zelf die avond ook om zijn overwinning te vieren, waarbij hij zelfs een lego kunstwerk kreeg uitgereikt van de omslag van zijn boek. Ik had al veel over het boek gehoord, maar was er steeds toch nog niet aan begonnen. Was het de hype wel waard? Na afloop van de Grote Vriendelijke Pakjesavond kreeg elke bezoeker een tote bag mee naar huis met zijn boek erop. Geen moment spijt gehad om dit boek te lezen. Dit boek was voor mij een soort extra bevestiging dat ik boeken die draaien rondom tijd of tijdreizen gewoon erg tof blijf vinden. Het is iets aan het aspect 'tijd' wat zo magisch is en waar je over kan blijven schrijven. Toch heeft Yorick er zo'n twist aan gegeven door bepaalde personages met elkaar te laten vermengen. Het uitzonderlijk bijzondere daaraan is dat het zelfs tot op de laatste bladzijde nog voor verrassingen blijft zorgen. Nu kan ik goed begrijpen waarom deze kinderboekentopper eindelijk zijn weg naar de nummer 1 positie heeft geklommen. Daar was simpelweg gewoon even wat 'tijd' voor nodig. Het mooiste stuk uit het boek vond ik dan ook een stuk waar Yorick heel mooi in gaat op het begrip 'tijd' in de vorm van ouder worden: 'Ik denk dat veel mensen steeds laffer worden naarmate ze ouder worden. En luier. Niet te lui om hard te werken. Maar te lui om na te jagen waar ze van dromen. En te laf om zelfs maar toe te geven waar ze van dromen. En dan stomp je af, of je het nou wilt of niet. Alsof je limonade bent die is aangelengd met te veel jaren.' Daarom rest mij niks meer dan dit boek aan iedere volwassene aan te prijzen. Ik gun iedereen de kans om mooi volwassen te worden en hoe kan dat beter dan in contact te blijven met je innerlijke kind door het lezen van prachtige kinderboeken, zoals deze! ⭐⭐⭐⭐⭐ Dean