Wonderlijk mooi

Wat een bijzonder boek! Dit was mijn eerste boek van Auke Hulst en zeker niet het laatste!  Het boek begint met een toekomstige Wikipedia pagina over de schrijver en hoofdpersoon.  De roman De lasso van de tijd is in voorbereiding, zal in 2033 uitkomen en we lezen deze in het boek. Een boek in een boek ja met verschillende tijdreizen waarin de hoofdpersoon zichzelf tegenkomt en de loop der dingen gaat veranderen. Dit is heel ingenieus gedaan. De schrijver is opgegroeid in Oost Groningen, in 2032 is het gebied wegens aardbevingen afgesloten, de mensen geëvacueerd. Gisteren hoorde ik in het nieuws dat de gaskraan weer open gaat.. Het zou zomaar eens waarheid kunnen worden.  De verteller schrijft (op verzoek van zijn redacteur) een logboek over de roman. Zijn levensverhaal zit er doorheen verweven.  Ook verschijnt Scottie al snel in het boek, de robotdochter die hij heeft laten maken in Tokyo.. bij de Mitsukoshi Troostbaby Company. Zij maken zorgbots voor  vereenzaamde bejaarden en Troostbaby's voor ouders die een kind verloren. Scottie is 7,  ze is levensecht en ze blijft altijd 7..  De hoofdpersoon staat moeizaam in het leven, ongelukkige jeugd, vader te vroeg overleden, liefdesrelaties mislukken en hij kan zijn ongeboren dochter niet vergeten, kampt met schuldgevoel en spijt.  "Als een kind de fysieke manifestatie is van de liefde tussen twee mensen, wat is het annuleren van die manifestatie dan?" Kan Scottie een leegte vullen?  Scottie is schattig en intelligent.. Hij moet haar vertellen dat ze geen mens is,  ze ontdekt het zelf.. Ze heeft geen bloed.  Wat maakt een mens eigenlijk mens?  Het duurde even voor ik echt lekker in het boek zat, maar toen dat eenmaal zo was kon ik niet stoppen met lezen.  Hulst weet de aandacht goed vast te houden en je nieuwsgierig te maken.  Er staan prachtige zinnen in.  Over de begrafenis van zijn vader: "Het was een grijze dag, maar in de verte sloeg zonlicht een wak in het wolkendek waardoor een gouden ladder werd neergelaten"  Of "In mijn baardharen rukt de winter op, op mijn hoofd de eerste tekenen van woestijnvorming" Dit boek was een uitdaging voor mij waar ik zeker geen spijt van heb!