Slappe kost

Rusteloze zielen is deel 5 in de Dodenrijk-serie. Hoofdpersonage is Amelia Gray, die oude begraafplaatsen restaureert als beroep. Ze heeft de gave om geesten te kunnen zien. In dit vijfde deel heeft ze de taak aanvaard om de oude begraafplaats 'Seven Gates Cemetery' te restaureren. Al snel stoot ze daarbij op het lijk van een jonge vrouw die daar overduidelijk levend begraven is. Geholpen, en soms tegengewerkt door de geesten die ze ziet, probeert ze het mysterie van deze jonge vrouw te ontrafelen. Inspecteur Lucien Kendrick, de schijnbaar wat labiele Annalee Nash en agent Tom Malloy helpen haar daarbij. Amelia vertrouwt hen echter geen van allen. Volgens haar zijn ze niet allemaal wie ze zeggen dat ze zijn. Het boek zou te lezen zijn als alleenstaand boek. Dat blijkt in de praktijk echter wat tegen te vallen. Het scheelt toch wel wat als je voordien de andere delen van de serie gelezen hebt. Voor mij was deel 5 de eerste kennismaking met de serie en ik heb veel dingen voorbij zien komen uit de vorige boeken, en die ik daarom niet altijd helemaal - of niet meteen - begreep. Afwikkelingen uit vorige boeken worden ook gebruikt om op verder te bouwen dus je krijgt meteen gigantische spoilers mee. Nu deel 5 uitgelezen is, is de behoefte om de voorgaande vier delen te lezen, dan ook meteen verdwenen. Los daarvan is het boek niet echt geweldig te noemen. De schrijfster goochelt wat met oude, occulte genootschappen en vindt het plezierig om geesten te laten opdraven die er verder niet zoveel toe doen. Amelia krijgt regelmatig de daver op het lijf omdat ze een geest voelt of ziet en dat is het dan. Even later gaat ze verder met datgene waar ze mee bezig is - graven oppoetsen meestal - en we zijn alweer klaar voor een volgend hoofdstuk. Enkele personen gedragen zich wat vreemd, vindt ze, maar dat is 100 bladzijden later nog steeds zo zonder dat het verhaal ook maar in enige mate vooruit lijkt te gaan. Dankzij wat al te opvallende toevalligheden belanden we dan heel plots toch in de finale van het boek. Die finale wordt helaas vrij snel afgehaspeld. Een aantal vreemde zaken die Amelia Gray eerder had opgemerkt of meemaakte, worden niet eens meer aangehaald en dus ook nooit verklaard. Plots is de zaak opgelost, en alles is weer peis en vree. Fans van vampierenboeken zullen hier wel van houden, maar zelfs voor de meest fervente fans van dit genre is het vermoedelijk toch allemaal nog wat dunnetjes. Zo goed als willekeurig welke andere vampieren- of geestenreeks is beter gebracht. Spanning is in dit boek ver te zoeken.