Lezersrecensie
Ik, Minnie Panis
4 jan 2019
IK, Minnie Panis.
Ik word geboren
Ben ik er echt?
Ik laat mij niet horen
Is dit de wereld? Is dit de wereld om mij heen?
Ik kijk en ik kijk en ik bal mijn vuistjes
Ik laat mij niet horen
Wat hoor ik toch? Waar ben ik ? Geluiden...
Plotseling muziek, hemelse muziek, ik huil, ik ben?
Ik zit op school, ik ben 7
Er is een koud hard ding in mijn middenrif
Er zijn portemonnees
Zijn er portemonnees?
Wat moet ik ermee?
Ik stop ze in mijn broodtrommeltje
Ik plak het goed dicht.
Er ontploft een bom, bijna...
Hemelse muziek.
Een kleine japanner
Hij raapt mijn tekenvellen op
Een doos met sushi, afkeer
Vuilnisbak
Afval, afval, afval
Foto’s met afval, foto’s met afval
Ben ik een kunstenaar?
Ben ik een ‘Kunstenaar tegen wil en dank?’
Er is een man, een vriend, een relatie
Hij verdwijnt in het trapgat
Hij verdwijnt, met zwembroek en handdoek
Hij spoelt me af in 50 baantjes
Ik zet alles te koop, al mijn spullen
Honderden foto’s, al mijn spullen
Ironie van een hogere orde?
Een fotograaf, een grommende bedpartner
Een ragfijn zijden slaapjurkje
De Vogue! MINNIE , SLEEPING
Radio, interview, een manipulatie van de werkelijkheid
De artiest als muze
Een deal met de fotograaf
Ik lever me over, hij levert zich over
Een voorstel aan de werkelijkheid
HET ENIGE WAT DE VIS HOEFT TE DOEN IS ZICH TE VERLIEZENIN WATER
Er is koffie, hele vieze koffie
De Wereld tintelt, er is een grote plas, bevroren, bevroren?
Waar is de fotograaf? Hij grijpt niet in.
Een stap en nog een stap.
Helder en gewichtsloos
Het einde van een kunstwerk?
Een hand, een hand met sproeten
Manus Dei, Johnstone
Ik ben zwanger
Muziek, hemelse muziek
Ik huil, ik ben, zijn wij?
Wu wei Bath Foam, Rituals
‘Handelen door niet te handelen’
Een semantische paradox
Een gevoel van pure ontspanning
Tenslotte: een foto
Ik sta met mijn gezicht van de fotograaf afgewend
Mijn armen gespreid als vleugels
Ik probeer op te stijgen
Probeer te ontsnappen aan iets wat onvermijdelijk is.
Dan: Ik stijg op, ik vlieg, wij vliegen naar Ürümqi
Ürumqi?
Waar een boek al niet toe kan leiden.
Ik moest het wel 3 keer lezen voor ik zover was.
En de moeder? En de kunstwereld?
Dat staat ook allemaal in dit voortreffelijke boek van Niña Weijers.
Marianne Vaneker