Pakkend verhaal met onverwachte twists

Charlotte McConaghy (32) is een Australische auteur, die na acht in Australië uitgegeven boeken nu met Migrations voor het eerst een boek in de VS heeft gepubliceerd. De uitstekende Nederlandse vertaling hiervan door Erik de Vries, “Vlucht” (overigens een naam die mijns inziens meer recht doet aan de inhoud dan de oorspronkelijke titel) is nu verschenen bij AtlasContact. Het verhaal speelt in een niet nader gespecificeerde, redelijk nabije, toekomst, waarin bijna alle dieren in het wild zijn uitgestorven. Alleen de dieren die in gevangenschap worden gekweekt voor menselijke consumptie zijn overgebleven. De ik-figuur, Franny Stone, doet onderzoek naar de trek van de laatst overgebleven Noordse Sterns, de vogels met waarschijnlijk de langste jaarlijkse migratie. Zij doet dit voor haar man, de bioloog Niall die niet aan deze reis deelneemt. Wij zullen later zien waarom niet. Zij heeft in Canada drie exemplaren gezenderd en moet nu een mogelijkheid zien te vinden om deze vogels te volgen. Zij monstert hiertoe aan op de Saghani, één van de laatste vissersschepen, met kapitein Ennis Malone, met de belofte dat de sterns het schip naar een school vissen zullen leiden. Het leven aan boord valt haar zwaar, met name omdat de bemanning haar niet met open armen ontvangt vanwege de heftige controverse tussen natuurbeschermers en vissers, en omdat Ennis vrij ontoegankelijk is, hoewel er geleidelijk aan wel wederzijds begrip en zelfs waardering ontstaat. Het is een boek dat van de lezer veel flexibiliteit vraagt, omdat het verhaal voortdurend heen en weer springt tussen verschillende tijden. Juist hierdoor weet de auteur meesterlijk de spanning op te bouwen die over een aantal vragen hangt. Ten eerste de vraag of haar missie slaagt, maar daarnaast vragen die ondertussen worden opgeroepen. Waarom heeft Franny in de gevangenis gezeten en heeft zij werkelijk twee mensen vermoord? Waar zijn haar moeder en haar vader naartoe vertrokken? Op al deze vragen worden uiteindelijk antwoord gegeven, maar deze komen soms heel onverwacht, en bij nader inzien toch weer niet. Daarnaast is zij tijdens het hele verhaal op zoek naar haar wortels, die voor een groot deel in Ierland liggen, waar zij aan de universiteit Niall heeft ontmoet. De afloop van de zoektocht, zowel naar de Noordse Sterns als haar ouders, wil ik hier niet onthullen, maar de lezer komt voor verrassingen te staan. Het laatste hoofdstuk doet volgens mij wat afbreuk aan het boek. Naar mijn idee was de hier beschreven ontmoeting niet nodig geweest; voor mij was het een anticlimax. Desondanks is het een boek dat zeer het lezen waard is!