prachtig debuut

In de leesclub van de boekenreizigers las ik Totem geschreven door Dorien Voskuil. Totem is het debuut van Dorien Voskuil. In ‘Totem’ lezen we het verhaal van Karlijn Zomers. Ze staat op het punt aan een nieuwe baan als schooldirecteur te beginnen. Hoewel het met haar carrière en relatie goed gaat, zit ze in de knoop. Met zichzelf, met het veel te vroeg overlijden van haar vader en met de vraag of dit is hoe ze haar leven wil en moet leven. De Duitse kunstenares Rosa Schmitz is stervende en kijkt terug op haar leven. Het leven van een meisje dat met gevonden voorwerpen kunst schiep in het zand. Waar het haar aan familie en liefde ontbrak, creëerde ze haar eigen toevluchtsoord en zocht ze naar verlossing in haar kunst. De levens van deze twee vrouwen, die elkaar nooit hebben ontmoet, raken onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het verhaal gaat over hoe levens worden bepaald, over familierelaties / familiebanden, maar ook over vrijheid en verbondenheid. Het verhaal kent een bijzondere opbouw. Je leest mee met een aantal mensen in chronologische volgorde in het heden. Ter afwisseling lees je terugblikken van Rosa Schmitz over haar leven. De verhaallijnen vormen steeds meer puzzelstukjes tot een geheel. De plot is door de puzzelstukjes op zo’n manier geschreven dat je als lezer eindelijk begrijpt waarom het zo gelopen is en vooral wat Rosa aan haar nabestaanden als boodschap wil meegeven. Dit kwam bij mij wel binnen. Dorien Voskuil heeft een sfeervolle schrijfstijl die door de woordkeuzes ook nog eens prettig leest. De beleving en het gevoel dat het verhaal je doet overkomen is prettig. De personages komen in ieder hoofdstuk goed naar voren. De emoties en gevoelens van de mensen zijn goed beschreven en verwoord. Het debuut van Dorien Voskuil is een prachtig debuut. Het gaat over eenzaamheid, onderlinge relaties. Het gaat ook over naastenliefde, gelukkig zijn en oordelen, maar ook over zelfontwikkeling. Ik heb het verhaal met plezier gelezen.