Verschrikkingen en verschrikkelijk mooi

Auteur Colson Whitehead schrijft indringend over het leven van slavin Cora. De details van de verschrikkingen zijn met zoveel inlevingsvermogen beschreven dat ze bijna echt pijn doen als je ze leest en je erg met Cora meeleeft. Gedurende het boek hoop je steeds dat het goed komt, maar ook besef je steeds dat het verleden nooit af te schudden zal zijn en dat zij net als vele andere slaven misschien wel ooit fysiek vrij kunnen leven, maar psychisch nooit vrij zullen zijn. Over Amerika en de slaven-geschiedenis heb ik niet veel gelezen en had alleen basiskennis paraat. Dat er een hele organisatie was die de slaven hielp om te vuchten uit het zuiden, de underground railroad, dat wist ik bijvoorbeeld niet. Deze organisatie was in de praktijk niet letterlijk een ondergronds trein, maar een geheim netwerk van routes en safehouses, en mensen die de slaven hielpen uit het zuiden te ontsnappen naar het vrije noorden. In het boek word de term letterlijk geinterpreteerd, met een echt ondergronds railnetwerk en rijdende treinen. Dat de schrijver zijn eigen draai aan de werkelijkheid heeft gegeven doet echter niet af aan de kwaliteit van het boek, hij beschrijft zo mooi en gedetaileerd dat het echt had kunnen zijn en het is tenslotte en roman, dus mag de nodige fantasie bevatten. Ook hint hij in het laatste hoofdstuk er wel naar dat het ondergrondse netwerk niet letterlijk bestond. Spannend en meeslepend en voor mij aanleiding eens wat meer over Amerika te lezen. Deep South (Therroux) staat mede door lezen van dit boek nu ook op mijn te lezen lijstje.