Een wat kinderlijk uitgewerkt liefdesverhaal

Johan de Boose - Oktober. Het boek is opgedragen aan alle slachtoffers van het Sovjetregime, naar schatting tussen de 20 en 70 miljoen mensen, maar speciaal aan Maria Nicolajevna. Het is oktober 1917 Tussen de proletarische Maksim en het gravinnetje Vera bloeit een prille liefde op, tegen het decor van de Russische revolutie en aan de vooravond van de gedwongen troonsafstand van de Tsaar. Maksim's moeder is gestorven aan tyfus, hij heeft haar net begraven en zwerft rond in Sint Petersburg. Vera is gevlucht, nadat ze op zoek is gegaan naar haar vader. Het lukt hen om samen het strijdgewoel te ontvluchten. In een verlaten huis bedrijven ze de liefde, wat het begin is van hun romance. Voor Vera is het een mogelijkheid om haar luxe leventje te ontvluchten. "Stel je voor, een gravin met zo'n rare proletariër" Ze vinden een verlaten gevangenis en nemen daar hun intrek. Vera wordt echter ziek waarna partizanen zich in hun kamp in het bos over haar ontfermen. Met Maksim gaat ze op zoek naar haar ouderlijk huis, waar ze een dramatisch tafereel onder ogen krijgen............. Het lukt hen niet om hun relatie in stand te houden, doordat alles om hen heen verandert. Dit boek is rijk geïllustreerd met zwart-wit tekeningen met verduidelijkende teksten. De tekst is een eerbetoon aan alle mensen die het leven lieten en vertelt over de pogrom en de schrijnende taferelen die daarmee gepaard zijn gegaan. Helaas vliegt de auteur met een razende vaart door het verhaal en is het in een kinderlijke stijl geschreven, terwijl de diverse gebruikte woorden en terminologie duidelijk niet voor kinderen is bedoeld. De bedoeling is goed te noemen, maar de uitwerking had beter gekund.