Een heerlijk vervolg op "Zeg maar Agaath"!

Ook dit boek lees je in één adem uit en sla je dicht met een goed gevoel. De vriendschap tussen Agaath en Karim voelt, omdanks het leeftijdsverschil, heel natuurlijk en de interactie tussen hen, de andere personages en zelfs de Generaal is komisch, herkenbaar en soms heel gevoelig. Leuk dat we nu ook kennismaken met de familie en vrienden van Karim en ook de dames van de kaartclub wat beter leren kennen. Agaath's inbreng bij een muzikaal project van Karim heeft baanbrekende gevolgen en het piepkleine rolletje dat de schrijvers zichzelf hebben toebedeeld is erg grappig ;-) Er is weer wat meer afgerond in het leven van de hoofdpersonen maar er is voldoende ruimte voor een derde deel!