Vlot lezend, beeldend geschreven roman.

Bleekers zomer - Mensje van Keulen. In de serie Beste Debuutromans, een speciale uitgave van De Volkskrant, is deze roman uitgegeven. De eerste druk is uit 1972. In die tijd moet je deze roman plaatsen, er is dus nog geen internet o.i.d. Een mooie cover siert dit boek, achteraf kun je hier prima de hoofdpersoon in herkennen, een beetje een ‘bleek’ figuur. Bleekers dag op kantoor gaat niet voorspoedig. Hij maakt een fout, die onherstelbaar is. Dat moet hij zelf bij de directie opbiechten, maar hij neemt de benen! Na een verkwikkend slaapje in het park besluit hij naar Amsterdam te gaan, naar zijn nicht Daatje Kippers. Hij heeft haar in geen tijden gezien, maar “…Willy, jongen…” is welkom. Naatje trakteert hem op een ouderwets ‘volksgesprek’ over familie, vrienden en buurtgenoten vol met (voor)oordelen. Willy Bleeker merkte dat het niet uitmaakte of hij nu wel of niet antwoord gaf. Bleeker laat zijn thuisfront (vrouw en twee kinderen) niet weten waar hij ergens uithangt. En… Daatje vraagt niets. Bleeker zoekt ook oude vriend Gerrie op, die nu in oude antieke klokken handelt. Gerrie grossiert in stoere praatjes: “… ze lopen achter me aan. Soms zit ik met drie stuks in mijn huis…”(p.43) Terwijl Bleeker het ene avontuur na het andere beleeft, met de daarbij horende ongemakken, denkt hij toch nog wel geregeld aan thuis. Ook al zijn er telefoontoestellen bij de hand, hij wil en zal niet bellen! Tot de verleiding te groot wordt en hij toch contact zoekt. Na vier dagen is zijn avontuur ten einde. Hij gaat naar huis…. “… We gaan naar moeder… die weet van niks… ga je mee? Trek wel je kleren uit, ze stinken, En je moet je scheren…”(p.90) Of loopt het toch niet zonder ‘sisser’ af… Een verhaal dat als een trein door dendert, geen hoofdstukken wel witregels. Je zit veel in Bleekers gedachtewereld en in zijn fysieke ongemakken. Het is een ‘bleek’ figuur, maar hij onderneemt toch maar die 5 dagen ‘onderduik’. een dappere daad of onbezonnen...lees en oordeel zelf