Omgevallen boekenkast

Van Jan Brokken las ik eerder met veel plezier een aantal boeken zoals Baltische zielen en De rechtvaardigen. Toen dit boek aangekondigd werd, wilde ik dat dus meteen lezen. Te meer omdat ik in 2020 of 2021 voor een gesloten hotel Spaander stond. Ik ging naar een lezing van Brokken over zijn boek en kocht het. En begon vol enthousiasme. Het viel me niet mee. Bladzijde na bladzijde worden schilders behandeld - vaak oppervlakkig. In het begin kreeg ik een Wikipedia-gevoel. Soms gaat het meer de diepte in zoals over de zusjes Zuelzer en dat boeide me meteen meer. Ik miste een inleiding over Volendam in die tijd. En een beknopte algemene geschiedenis van hotel Spaander Nu zit dat verweven in de tekst. Ik had liever een kapstok gehad. En een plattegrond van het dorp rond 1900 zou ook handig geweest zijn. Maar het meest miste ik een lijst van alle behandelde schilders met jaartallen en land van herkomst en eventueel een verwijzing naar de pagina's waarop ze voorkomen. In mijn optiek lijkt het boek een beetje te snel uitgebracht te zijn. Het is niet af. Zonder die structuur is het een beetje een omgevallen boekenkast. Toch ben ik blij dat ik het gelezen heb - vooral: dat ik het uitgelezen heb. Want in de loop van het boek krijg je de rijkdom toch wel te pakken. En de slotzin is heel treffend. Maar het had nog fijner boek kunnen zijn.