Geheime moorden lach je niet weg met een filosofische en optimistische levenshouding

“Rots” is het vervolg op “IJs” en “Zand”. Het is apart te lezen, maar het verdient aanbeveling de twee voorgaande boeken eerst te lezen, omdat dan veel meer duidelijk wordt. Mats en Sarah moeten vluchten voor hun leugens en misdaden uit het verleden als Sarah appjes krijgt van Michael, die haar weer wil ontmoeten. En een ding is zeker: Sarah wil hem met goede redenen niet ontmoeten. Vanuit hun woonplaats Oostende reizen ze met hun vrienden Jan en Joke naar de Ardennen, naar Remouchamps, voor de vakantie maar ook om te vluchten voor Michael. Sarah is lerares en wil de volledige zomervakantie in de Ardennen blijven om zo Michael te ontlopen, die geappt heeft dat hij zijn vakantie in Oostende gaat doorbrengen. Zullen ze in de Ardennen hun kwelduivels achter zich kunnen laten? Mats lijdt door een ongeluk aan geheugenverlies, maar Sarah heeft hem verteld wat er in het verleden allemaal gebeurd is. Tijdens de vakantie vraagt Jan naar hun verleden, maar hij gelooft hun verhaal niet. Spreken Sarah en Mats de waarheid of hebben zij die verdraaid? De proloog voert de lezer terug naar de zomer van 2015 op Schiermonnikoog. Voor lezers die voorgaande boeken ook gelezen hebben, zal dit herkenning geven en je zit meteen weer in het verhaal. Voor lezers die dat niet gedaan hebben zal de proloog spannend, maar wel wat vaag over komen. De sfeer van het boek wordt hier meteen al voelbaar. Hierna gaat het verhaal verder in 2019 en wordt de noodzaak van de epiloog duidelijk, omdat wat voorviel op Schiermonnikoog doorspeelt in de rest van het verhaal. Rots is een psychologische misdaadroman waar de lezer goed op moet blijven letten, omdat er veel personages in voorkomen waarvan enkele onder meerdere namen. Langzaam maar zeker komen de gebeurtenissen uit het verleden voorbij en wordt steeds meer duidelijk. Koen D’haene heeft een boeiende schrijfstijl en bij zijn beschrijvingen van de omgeving krijg je een duidelijk beeld. Het is goed te merken dat hij de omgeving op zijn duimpje kent en van die kennis gebruik maakt om de beschrijvingen nog mooier te maken. Daarnaast weet hij de spanning zo op te bouwen dat je wel door moet lezen tot de spanning weer wat afneemt. Het boek heet niet voor niets Rots en verschillende rotsen spelen dan ook een belangrijke rol. Rotsen om te beklimmen en rotsen voor een schitterend uitzicht. De karakters van Sarah en Mats worden goed uitgediept en zij komen daardoor tot leven. De hoofdstukken worden afwisselend geschreven vanuit het perspectief van Sarah en Mats en dat draagt ertoe bij dat je het gevoel krijgt ze persoonlijk te kennen. Ook van de karakters van Jan en Joke krijg je een duidelijk beeld. Niet elke schrijver lukt het, maar D’haene schrijft uitstekende dialogen, die het verhaal meer diepte geven. Het eind van het boek komt als een verrassing en de epiloog sluit de trilogie op een prachtige manier af. Koen D’haene (Wevelgem 1964) schreef romans en verhalen voor kinderen, jongeren en volwassenen, o.m. Een hoofd vol rommel (2013) en De oversteek (2014). Rots is het zelfstandig te lezen vervolg op zijn misdaadromans IJs (2016) en Zand (2020). In elke roman figureert een bijzondere vakantiebestemming mee in het verhaal. Rots is het sluitstuk van de duistere reeks.