Met veel plezier gelezen

'De vlucht van Icarus' van Raymond Queneau doet me denken aan 'Wachten op Godot': de roman is geschreven als een serie dialogen, een soort absurd toneelstuk, alleen gebeurt er veel meer dan in het boek van Beckett.. Over een schrijver die opeens één van zijn romanpersonages mist en een detective inhuurt om hem terug te brengen. En het personage zelf (Icarus) die zijn ontsnapping benut om de wereld te leren kennen, zowel de genoegens van de liefde, drank en lekker eten als die van de moderne wereld van fietsen en auto's. En dan blijken in die wereld nog meer personages te verkeren die het niet eens zijn met het lot dat hen door hun schrijver is toebedeeld... Dit leidt tot een aantal absurde zoektochten en acties, maar ook tot even absurde gesprekken over het wezen van het schrijven, de werkelijkheid in een roman en die van de realiteit en de regie pakken over het eigen lot. Met uiteindelijk het lot van Icarus dat we allemaal kennen uit de klassieke literatuur. Met veel plezier gelezen.