Een boek met ontploffingen en veel rook.

Silvester wil een nieuwe metaaldetector hebben, maar daarvoor zal hij toch echt zijn eigen geld moeten verdienen. Dus besluit hij een vakantiebaantje te nemen op de zorgboerderij van zijn oom Pier. ‘Het is een aparte,’ had Sils moeder gezegd. ‘Maar je kunt er misschien wel werken.’ Silvester maakt zich echter wel een beetje zorgen. Want zijn moeder is al vet raar. Dus als zij iemand apart vindt… Een nieuw verhaal over Silvester, vol knallende melkbussen, raadselachtige rabbi’s en een ijskoude nieuwjaarsduik! De knallende melkbusbende is het 7e deel uit een serie, het is prima als zelfstandig deel te lezen. Dat Willeke Brouwer cartoonist is, is al snel duidelijk. Silvester is een Graphic Novel. Op de vrolijke cover zien we Silverster op een melkbus getekend in een cartoon. De ondertitel “Met veel rook en ontploffingen” belooft wat. De cover is niet erg kleurrijk, maar de vrolijke tekeningen spreken voor zich. Ook de illustraties bij het verhaal ondersteunen het, ze zijn heel grappig. De zwart-wittekeningen maken duidelijk wat er bedoeld wordt. Bv. Eerst staat er op een blz met grote letters De Raadselachtige man in het zwart, op de blz ernaast staat een eenvoudige tekening van een man met zwarte kleren aan. Hoe moeilijk kan het zijn? Elk hoofdstuk begint met grote letters en een tekening. Dan wordt in korte zinnen het verhaal gedaan. Hierbij wordt veel gespeeld met lettergrootte om iets extra duidelijk te maken. Dit geeft een heel speelse en humoristische indruk, de grappige tekeningen daarbij doen de rest. Bv hoe ziet Iwan de verschrikkelijke eruit? Het plaatje van “Ter Zeele, zelfslachtende slager” laat ook niets aan de verbeelding over. Er gebeurt heel veel in het verhaal, maar de gebeurtenissen worden niet echt uitgewerkt. Ze mogen vakantiewerk gaan doen, maar weten eigenlijk niet wat voor werk. Het is een zorgboerderij waar mensen wonen met autisme. Er wordt een stukje uit Wikipedia getoond over wat autisme is, maar hoe gaan de jongens ermee om? “Ome Pier probeert het een beetje uit te leggen; het zijn mensen met hersenschade, het maakt niet uit hoe je bent, iedereen is evenveel waard.” Verder komt er een rabbi die koosjer melk wil voorbij, en ook het vluchtelingenprobleem in de vorm van Iwan uit Oekraïne. Het boek sluit af met een typische oudjaarstraditie in IJsselbroek: het carbidschieten. Net voordat je het boek dicht wilt slaan valt je nog een tekening op: de tekentafel van Willeke, lekker chaotisch, net als het hele boek eigenlijk. Kinderen zullen zich hier vast in herkennen en ervan genieten dat weet ik zeker.