Nieuwe duisternis

Grotendeels geslaagd literair experiment. Met deze roman weet Mulisch wat nieuwe duisternis te scheppen rondom de figuur van Hitler. Tot en met hoofdstuk 15 zit je vastgekluisterd in een fantastisch verhaal. Het overbodige hoofdstuk 16 is theoretisch gesnuif, onnodig, want hoofdstuk 17 vervolgt met heerlijke slotconclusies over Nietzsche en Wagner en de invloed van Hitler op hun leven(in plaats van omgekeerd). Alles wordt met alles verbonden, zoals Mulisch zo mooi kan.