Zoet sap

Na een strak begin verwacht je een heel ander verhaal dan de zoetsappigheid die volgt. De spanningsboog verdwijnt totaal. Het is een opmaat tot de introductie van boeddhisme, reïncarnatie en theoretiseren over geloof, bijgeloof, het stoffelijke en onstoffelijke. Lastig om de aandacht erbij te houden. Het diepere doel ontgaat me en dat lijkt juist wel de opzet van de schrijver, op pagina 308 zegt een karakter: “Er is geen waarheid in lijden, van de oorzaak van lijden, van het einde van lijden, noch van het pad. Er is geen wijsheid en er is geen doel”. Uiteindelijk komen de verhaallijnen bij elkaar in de epiloog, maar dat leest niet lekker. Het boek besluit namelijk met theorie over fundamentele natuurkunde die een onderbouwing moet vormen bij de gebeurtenissen. Tegenhanger van de hogere filosofie die niet meer dan plat geldgewin blijkt te zijn? Het maakt het er allemaal niet spannender op, helaas.