Vrij zijn

Sfeerschets over begin jaren ‘80 van het leven in buitenwijken van de stad met thema’s als eenzaamheid, uitzichtloosheid, werkloosheid en jeugdcriminaliteit die hoogtij vieren. Het leuke is de vorm van het boek: een alwetende verteller die in de loop van het verhaal af en toe de draad kwijtraakt. De ontwikkeling die de gekwelde en ontsporende jonge Dürer doormaakt is soms wat veel van het goede naar mijn smaak en blijft ondanks de vele woorden met name rond de destructieve ontploffingen onnavolgbaar.