Indrukwekkend

Dit is het liefdes- en levensverhaal van 2 mensen in de vorige eeuw, nog geen 100 jaar geleden. Hij is jong en zwart, zij wat jaren ouder en blank. Ze lijken van twee verschillende werelden te komen en toch vinden ze elkaar. Hun liefde wordt niet geaccepteerd en ze betalen beiden een hoge prijs. Toch zijn ze gelukkig samen met hun zoontje, maar dan breekt de tweede wereldoorlog uit en wordt het leven ineens zwaar, heel zwaar. Ik had de film van dit boek eerst gezien en dan zie je vooral een indrukwekkend liefdesverhaal. Het boek is veel meer feitelijk en vertelt ook veel meer achtergrond. Het raakte me minder direct. Maar nadenkend over de geschiedenis raakte me het uiteindelijk misschien wel dieper. Want wat een verhaal. Een verhaal over racisme, over 2 gebeurtenissen in de wereldgeschiedenis die hierover gaan. Het vertelt over Suriname, hoe diep het slavernijverleden nog raakt, wat voor invloed het nog altijd heeft. Wat me aangreep is de rassenhaat, niet zozeer vanuit de blanke mens, maar de zelfhaat die er soms is. De sterk gewortelde overtuiging dat een lichtere huid beter is. Wat triest dat mensen zo naar zichzelf kijken, alsof huidskleur of afkomst hun waarde bepaalt, dat de ene mens meer waard kan zijn dan de ander. Het andere verhaal over racisme gaat over de tweede wereldoorlog. Over hoe dit ging in het dagelijks leven en in de kampen. Ik leerde ook hier nieuwe dingen. Ik kan niet goed zeggen of ik de film of het boek beter vond. Ik vond het boek soms wat droog, maar ik las het met de filmbeelden in mijn hoofd. Elk op eigen wijze heeft zijn waarde, samen versterken ze elkaar. Ik zou dus aanraden zowel het boek te lezen als de film te zien. Want dit is zowel een pijnlijk indrukwekkend stuk Nederlandse geschiedenis als een prachtig liefdesverhaal.