Superspannend en leerzaam

Zaterdag 31 januari 1953. Een hevige storm zorgt ervoor dat heel Zeeland onder water komt. Niet een klein laagje, maar meer dan een volwassene hoog. De twaalfjarige Maarten zit met zijn familie vast op zolder. Het water stijgt nog steeds, hij moet iets doen. Lukt het hem zijn familie te redden?   70 jaar na de watersnoodramp wordt dit boek geschreven. Schrijfster Marte Jongbloed sprak uitvoerig met een ooggetuige, dit is echter niet dat verhaal. Het is een verzonnen verhaal over verzonnen mensen gebaseerd op waargebeurde verhalen en gebeurtenissen. Foto's van de ramp staan op de schutbladen. Het begint met uitleg over de ramp, waarbij kort even aangestipt wordt dat door klimaatverandering de kans op overstroming groter wordt. Dat maakt het ook een actueel boek. Dat dit verhaal niet actueel is, wordt ook nog even uitgelegd. Door te vertellen hoe het leven er toen uit zag. Dit is heel belangrijk om het te begrijpen, want communicatie ging toen heel anders dan nu met internet en elke volwassene en menig kind met een telefoon op zak.  Het is niet zo'n dik boek, maar wel een heel spannend verhaal. De twaalfjarige Maarten is een kind net als de kinderen van nu. Met een gezin, een rijtjeshuis, balen van school, een hekel hebben aan die klier in de klas en een oogje hebben op dat leuke meisje. Dit maakt dat je je als kind goed kan inleven in de hoofdpersoon.  Door bepaalde details toe te voegen wordt het ook een heel persoonlijk menselijk verhaal. Dat maakt dat het niet alleen een spannend rampenverhaal blijft, maar ook dieper raakt. Marte Jongbloed is erin geslaagd een superspannend en interessant verhaal te schrijven, dat kinderen zal boeien en en passant iets zal leren.