Interessant maar miste een paar zaken

Het is een kort maar krachtig verhaal. Het verhaal van Daiji was voor mij niet direct vast te grijpen, soms miste ik meer uitleg, meer gevoelens, meer medelijden met elkaar en de anderen. Ook wat er na de atoombom gebeurde, bv. met de klasgenootjes miste ik. Wel vond ik het fijn om Japan in 1945 met zijn ideeën en verhalen te horen. Zo wist ik niet dat de zonnegodin nog zo'n grote rol speelde in de cultuur alsook de liefde voor de keizer en het vaderland. Het was een hele eer als je drie familieleden verloor in de oorlog, wat ikzelf vreemd vond maar ook weer begrijpelijk. Hoe anders kan je de oorlog overleven zonder te geloven in die zaken? Ook de liefde tussen Daiji en Kyoko vond ik prachtig. Ik had geen moeite met de Japanse namen, ze waren gemakkelijk uit te spreken dus dit is zeker een boek die kinderen van 12 jaar kunnen lezen.