Buiten snelt het landschap achteruit, maar daar maak ik me geen zorgen mee over

Een gevoelige roman waarin al draaiend als aan een caleidoscoop het verhaal zich ontvouwt. Het boek opent met een brief. Via de brieven en de aantekeningen van een meisje in haar dagboek leer je als lezer de karakters kennen. En al lezende draaide het perspectief, wat is het verhaal van de twee individuele meisjes, wat bindt hen en wat gebeurde er? Ondertussen weeft de auteur een nieuwe draad door het verhaal. Een verhaal in het heden waarin een onderzoeker op zoek gaat naar de ervaringen in een psychiatrische kliniek in de vorige eeuw. Mondjesmaat schetst ze ontwikkelingen in psychiatrische inzichten en de verhoudingen in klinische teams. Subtiel noemt ze een aantal aanzetten voor inzichten die ook op dit moment nog volop in ontwikkeling en van belang zijn bij het bij het bieden van ondersteuning van werken aan herstel. Maar voorop staat haar zoektocht naar de geschiedenis van enkele cliënten in de voormalige kliniek. Tijdens deze zoektocht leer je ook haar kennen en de persoonlijke ontwikkeling die ook zij doormaakt. In het tweede en tevens laatste deel komen de de verhalen samen en brengt de auteur samenhang tussen de personen en gebeurtenissen aan. Een boek om rustig te lezen. Om soms een bladzijde of een zin te herlezen. Herlezen om rustig de tijd te nemen om te ontdekken wat er staat.