Franny heeft zich in mij genesteld

De noordse stern is met uitsterven bedreigd en vele andere diersoorten zijn al van de aardbodem, uit de lucht en de wateren verdwenen. De wereld die Charlotte Mcconaghy schetst is een wereld waarin alle wilde diersoorten dreigen uit te sterven. De mens heeft zijn eigen behoeften laten prevaleren boven die van de dieren en zo gezorgd voor een natuurramp. Ornithologe Franny Stone wil de laatste sternen volgen op hun, waarschijnlijk ook laatste, trek van Groenland tot aan Antarctica. Een tocht over de wereldzeeën achter drie rode stipjes aan: de signalen van de zendertjes die ze aan de pootjes van deze kleine vogels vastgemaakt heeft. Om deze reis te kunnen maken heeft Franny de hulp nodig van één van de laatste vissers op aarde, de kapitein van de Saghani. Dit is een woord uit het Inuit dat raaf betekent, een vogel die ook belangrijk is in het leven van Franny. Zowel kapitein Ennis als Franny blijken in de loop van het verhaal een hele geschiedenis met zich mee te dragen en hierdoor zijn ze beiden geneigd om onverantwoorde keuzes te maken. Hierdoor deed de kapitein me ook regelmatig denken aan kapitein Ahab uit het boek Moby Dick. Het begin voelt wat warrig. Wie is deze hoofdpersoon, wat doet ze en waarom? En waarom verdwijnen alle dieren, wat is er gebeurd? Heel langzaam voert Mcconaghy je kruimels van de gebeurtenissen in heden en verleden. En al deze kruimels samen vormen een geheel dat pas helemaal aan het einde van het boek duidelijk wordt. Het verhaal gaat heen en weer tussen Franny's heden en verleden en zo ga je steeds meer begrijpen waar haar rusteloosheid vandaan komt. Doordat het boek in de ik-persoon geschreven is, wordt je helemaal meegenomen in de bijzondere geest van Franny. Maar omdat zij een zeer gecompliceerd personage is, duurt het toch een hele tijd voordat je haar gaat begrijpen. Vlucht is een boek dat ik niet in één keer kon lezen. Het is beklemmend, de wereld voelt bíj́na te klein. Je voelt dat er van alles speelt en heeft gespeeld in het leven van Franny en dat dit voor de gecompliceerde persoon heeft gezorgd die wij nu leren kennen. Ondertussen is daar de natuur: de woestheid van de oceaan, de ruwe kust van Newfoundland, het grillige Ierland, de ijzige wateren waarin Franny graag zwemt. Conclusie: Een boek vol ontroerende dierenliefde die zowel de personages in het boek als de lezer zal overvallen. 'De eerste die vertrekt is die van mij. Ik ben haar als de mijne gaan beschouwen, omdat ze zich in me heeft genesteld en een holletje in mijn ribbenkast heeft gemaakt.' Op dezelfde manier hebben Franny en haar reisgenoten zich een holletje in mijn ribbenkast verworven. Een boek om te koesteren en steeds opnieuw te lezen.