Een boek voor alle lezers, van 10 tot 110

Voor een leesclub hier op Hebban mocht ik dit boek lezen. Als liefhebber van ballet en van boeken over actuele thema's klonk dit boek me als muziek in de oren. Ik kan zeggen, de verwachtingen zijn uitgekomen. Meer dan uitgekomen zelfs. Het verhaal had nog meer diepgang dan verwacht en stond vol met wijsheden: 'Littekens draag je met trots. Ze bevatten jouw geschiedenis, jouw verhaal van lijden en overleven.' De balletschoenen van Aya vertelt het verhaal van de 11-jarige Aya die in een asielzoekerscentrum zit, nadat ze met haar familie de oorlog in Syrië ontvlucht is. Haar vader is onderweg naar Engeland verdwenen en niemand weet waar hij is en of hij nog in leven is. Haar moeder heeft het heel moeilijk met alles wat er is gebeurd en kan het eigenlijk allemaal niet meer aan. Aya is daarom een belangrijke spil in het gezin. Ze zorgt voor haar broertje en omdat zij de enige is die Engels spreekt, moet zij ook het contact met de hulpverleners onderhouden. In Syrië had Aya één grote liefde: ballet. Maar nu lijken haar toekomstdromen, ooit een ballerina te worden, wel heel ver weg. Maar dan mag ze toch een keer dansen in de les van juf Helena en keert er een beetje hoop terug in haar leven. Vanaf de eerste regels van dit boek - een brief van de, echt bestaande, danser Ahmad Joudeh aan Ayla - zat ik in het verhaal. Door deze brief zie je direct dat het komende verhaal de werkelijkheid weerspiegelt en dat maakt alles nog indrukwekkender. Ayla is een krachtig meisje, dat ondanks alles wat ze heeft meegemaakt, toch iedere dag weer opstaat en probeert het beste van haar leven te maken. Haar observaties over haar omgeving zijn raak en geven je als lezer veel sfeer mee, maar ook veel wijsheid. De andere personages in het boek: moeder, broertje, de andere asielzoekers, juf Helena, de meisjes van de balletstudio, allemaal hebben ze iets toe te voegen aan het verhaal en krijgen ze voldoende aandacht om echt te gaan leven. Ik raad dit boek aan alle lezers aan van 10 tot 110. Ik denk dat iedereen mooie boodschappen uit dit verhaal kan halen. De relaties en de prachtige zinnen in dit boek kunnen naar mijn idee iedereen ontroeren. Tot slot een stukje uit het nawoord van Catherine Bruton, waarin zij precies aangeeft waarom dit boek zo belangrijk is: 'Dat is precies wat ik wilde doen: ingewikkelde thema's aansnijden zonder al te makkelijke oplossingen aan te dragen of de werkelijkheid te verdoezelen, maar wél met de troost van de hoop.'