Te hooggespannen verwachtingen

Dit boek is er een van de short list voor de Boon prijs. Dus had ik hooggespannen verwachtingen bij het boek. Laat ik maar onmiddellijk met de deur in huis vallen : deze werden niet ingelost, althans niet volledig. Ik zou me er makkelijk vanaf kunnen maken en zeggen dat de stijl me niet bevalt, en dat is zeker waar. Ik vind het wat rommelig bij elkaar geschreven. Anderzijds is het thema zo oud als de straat, namelijk de zoektocht naar de eigen roots. Het feit dat het om een Surinaamse Nederlander gaat, houdt in dat hij daarvoor naar het verre Suriname moet gaan om daar de geboortegrond van zijn vader te vinden. Deze vader is de Jaguarman. Hij schrijft sterk als het over de Surinaamse natuur gaat en de manier waarop de natuurvolkeren hiermee omgaan. Dit is schril contrast met de boze blanke man (de paraioendepo). En eigenlijk gaat heel de zoektocht en de literatuurstudie van Raoul de Jong over de ontvoogding van het Surinaamse volk. Maar ik ben niet van de sokken geblazen. Voor mij en ook voor de vakjury geen winnaar van de Boon literatuurprijs, maar ik vind Mijn lieve gunsteling, de uiteindelijke winnaar, evenmin een terechte keuze. (De rest van de short list moet ik nog lezen)...