Goedkope sensatiezoekerij

Ik vind Eus op teevee een sympathieke figuur. In Eus' boekenprogramma en zijn interviewprogramma in de stoel van het kapsalon toont hij zich als een geïnteresseerde en betrokken gesprekspartner. Al kijkt hij af en toe wat verwonderd alsof hij het Nederlands van de gesprekspartner niet ten volle begrijpt. Dus met meer dan goodwill en hoge verwachtingen ben ik aan dit boek begonnen. Net als andere boeken die ik recent las (o.a. Isik 'Wees onzichtbaar') speelt de tyrannieke Turkse vader een hoofdrol. Het drijft de arme Eus in het verzet en in de misdaad. Ondertussen probeert de schrijver er een eigentijdse versie van 'Ik, Jan Cremer' van te maken. Een schelmenroman, maar dan zonder de minste sympathie voor de hoofdpersoon. De vuilbekkerij, de afschuwelijke attitude tegen vrouwen en het gebrek aan het minste respect voor de maatschappelijke waarden, beginnen op den duur mateloos te vervelen. De stereotype benadering van de Turkse populatie door iemand uit het eigen nest, maken van hem niet alleen een nestbevuiler en amorele vertegenwoordiger, maar doordat hij nu ook zo prominent aanwezig is in de Nederlandse media, maakt het voor mij nog meer onbegrijpelijk dat dit boek ooit werd uitgegeven. Nee heus, voor mij nooit meer Eus. Dat hij nog het lef heeft om andere 'echte' schrijvers voor de buis te ondervragen; het zou hem eigenlijk verboden moeten worden. Tijdverlies... dit boek.