Veelzijdig, goed gedocumenteerd maar soms (te) kryptisch

Ik houd ervan als een schrijver zijn huiswerk maakt en zich grondig voorbereid als hij of zij een roman schrijft. Op die manier leer je immers nog iets bij terwijl je fictie leest, bij voorbeeld over de geschiedenis van Malta en Sicilië. Ofschoon deze fictie wel heel realistisch is. De beschrijving van de vluchtelingencrisis op de Middellandse zee is origineel en toch razend actueel. Marente de Moor verwijst ook naar het tragische leven van de martelaren Agatha en Lucia. Het schilderij van Zurbarán van de heilige Agatha siert de cover van het boek. Daarin presenteert ze haar borsten als twee plumpuddingen op een opdienblad. Daarachter zit echter een wreed verhaal over deze vrouw. Vrouwen spelen een prominente rol in het verhaal over de - een beetje aan lager wal geraakte - Nederlandse journalist aan boord van een reddingsschip op de Middellandse Zee. Naar het einde verzandt het boek in een kryptische vertelling, waardoor het, wat mij betreft, zijn doel voorbijschiet. Maar ze kan wel treffend en stijlvol schrijven, dat is zonneklaar.