Prachtig brok in je keel mooi

Helemaal Ari en Loek “Opa droomde vast iets geweldigs. De glimlach op zijn lippen was olifantengroot.” Synopsis: ‘Beetje broer, beetje zus, beetje zo,’ zegt opa. ‘Wat een onzin, ik doe er niet meer aan.’ ‘Huh?’ zegt Ari. Ze snapt het niet. ‘Aan beetjes,’ zegt opa. Hij knikt naar Ari. ‘Ik hou van jou.’ En dan knikt hij naar Loek. ‘En ik hou van jou. Niet een beetje, maar helemaal.’ In het samengezin van Ari en Loek racen en sjezen de dagen voorbij. Er wordt gelogeerd bij opa en oma en taaie tante Tineke wordt honderd jaar. Ondertussen oefent Ari de handstand en leert Loek breien. Mama Jikke en papa Guus hebben het druk met hun werk, de was, boodschappen doen en natuurlijk met baby Wolf. Als oma Boot op een dag belt met een heel verdrietig bericht, staat het leven opeens even stil. Een opa die Loek met zijn uitspraak gelukswangen bezorgd. Een opa die Ari aan het lachen maakt. Dat is toch met recht een superopa. En dan is opa er opeens niet meer. In zijn stoel gestorven met de krant op schoot en een glimlach op zijn lippen die olifantengroot is. We ervaren de rouw van Ari en Loek. Ari zoek en zoekt en vraagt zich af waar opa toch is. En Loek die heeft een enorme frommel in zijn buik waardoor hij even niet meer kan praten. En dit rouwproces wordt brok in mijn keel mooi verwoord door Yvonne. Een boek dat ik dolgraag wil voorlezen aan mijn zoontje en aan de kinderen in mijn klas want dit verhaal is meer dan de moeite waard om gehoord te worden. Maar ik me oprecht van afvraag of dat me gaat lukken zonder tranen in mijn ogen en een brok in mijn keel. Want meerdere keren bij het zelf lezen van de verhalen had ik hier zelf last van. Het verhaal komt echt binnen en heeft me oprecht geraakt. Op Instagram las ik bij Yvonne dat ze schrijft dat dit haar meest persoonlijke Ari en Loek is waar ze veel van haar eigen leven in heeft verweven. En dat voel je door het gehele boek. Had je Ari en Loek nog niet in je hart gesloten dan doe je dat zeker weten na het lezen van deze.