Recensie van ‘Een onschuldig meisje’ door J. Bernlef van Lola

‘Een onschuldig meisje’ is een aangrijpende roman van de Nederlandse auteur J. Bernlef, die in 1990 werd uitgegeven door Uitgeverij De Bezige Bij. Bernlef, bekend om zijn sterke vertelstijl en psychologische diepgang, verkent in dit werk de kwetsbaarheid van een meisje dat zich bevindt op de grens tussen onschuld en ervaring. Het verhaal volgt een jonge vrouw die, na een ingrijpende gebeurtenis in haar jeugd, langzaam haar identiteit, verleden en omgeving moet leren begrijpen. Bernlef schetst haar zoektocht naar zelfinzicht in een wereld die zowel bescherming als bedreiging biedt. De lezer wordt meegenomen in de innerlijke strijd van het meisje, die probeert om te gaan met haar verleden en de invloed van anderen. Het boek behandelt thema's als onschuld, schuld en hoe ingewikkeld menselijke relaties kunnen zijn. Wat dit boek bijzonder maakt, is de manier waarop Bernlef de psychologie van zijn hoofdpersonage onderzoekt. Hij behandelt een schrijfstijl die de lezer diep in de ervaringen van het meisje trekt. Door maar weinig perspectieven te gebruiken, blijft de beleving van het meisje vaak incompleet en verwarrend, wat voor een gevoel van onzekerheid kan zorgen. Hierdoor komt er meer spanning en wordt de lezer aan het denken gezet over de betrouwbaarheid van haar herinneringen en de rol van anderen in haar ontwikkeling. Bernlef's schrijfstijl is duidelijk, maar tegelijkertijd rijk aan oproepende beelden en symboliek. De kalme toon maakt het boek tot een reflecterend werk, waarin je als lezer de ruimte krijgt om na te denken over de diepte van het verhaal. De auteur past de techniek van onbetrouwbare vertellers toe, waardoor de lezer kritisch moet nadenken over wat er echt gebeurt en welke betekenis aan de situaties kan worden gegeven. Zou ik ‘Een onschuldig meisje’ aanraden? Ja, voor iedereen die houdt van psychologische inhoud en het verkennen van de ingewikkelde dingen die je meemaakt als mens zijnde. Bernlef biedt een meesterwerk in de introverte literatuur. Het boek is echter niet voor iedereen, omdat het erg langdradig is en niet altijd duidelijk is in wat er nou bedoelt wordt. Lezers die interesse hebben in verhalen die de grenzen van herinneringen, identiteit en de menselijke geest verkennen, zullen zeker geïnteresseerd zijn in dit boek. Het is een roman die de lezer uitdaagt en uitnodigt om dieper in te gaan op zijn eigen gedachten en gevoelens.