"Goed concept, uitwerking kon beter"

Ik ben dol op psychologische thrillers en was dan ook meer dan verheugd toen ik een mail kreeg dat ik "De nieuwkomer" van Martine Kamphuis mocht recenseren, die gisteren, 28 februari uitkwam. Daarna kwam ik er pas achter dat het boek deel is van een serie en zodoende ben ik begonnen met lezen van De kliniek. Boeken, met name thrillers die psychologisch zijn aangelegd en ook nog over TBS klinieken gaan, vatten bij mij meteen de aandacht. Martine Kamphuis is een pseudoniem voor een Rotterdamse psychiater die ook een serie heeft geschreven over de jonge psychologie Wynona Post. Wat ik leuk vind aan schrijvers die zelf ervaring hebben in de psychologie, is dat zij het psychologische gedeelte, de spelletjes, angsten, gebeurtenissen vaak erg goed weten te beschrijven en daarmee de spanning op kunnen laten lopen, maar ook goed verwarring kunnen zaaien. Het concept van De Kliniek lag mij dan ook echt heel erg. Ik merkte alleen dat met mijn eigen ervaring in de psychologie (als cliënt en maatschappelijk werker) ik heel veel dingen in dit boek aan zag komen en er voor mij dus een stuk spanning miste, er weinig onverwachts gebeurde en ik zelfs wat irritatie heb opgemerkt bij mezelf over de hoofdpersoon en hoe zij neergezet werd. Het verhaal is meer een tussendoortje, had ik hem al zodanig behandeld of gelezen, dan had ik hem denk ik een stuk luchter gelezen en had ik hem ook leuker gevonden. Nu merkte ik dat ik de karakters niet erg aangenaam vond (wat overigens misschien ook wel de bedoeling is, maar ik vind de hoofdpersoon ook niet echt heel leuk), dat ik vanuit de psychische kant Sanne haar reacties buiten de maat vond vallen (juist te overdreven of te min), het strookte niet met wat ik verwachtte en ik mis ook een heel stuk diepgang in het verhaal die ik met psychologische thrillers wel verwacht. Ik hoop dat die diepgang in deel 2 wel wat meer terug komt. De hoofdstukken van het verhaal zijn erg kort, dit moet je liggen. Ik hou normaal wel van iets kortere hoofdstukken, maar hier hadden die hoofdstukken van mij wel wat langer gemogen om bepaalde onderwerpen net iets meer aan te stippen. Ik vind bijvoorbeeld de gesprekken met medewerkers en cliënten erg interessant, omdat deze je meer informatie kunnen geven, maar je ook een verkeerde kant op kunnen sturen, maar ook de spannende stukjes hadden van mij iets langer mogen duren. Wat ik wel mooi vond is dat Martine in dit boek heel duidelijk maakt dat iedereen zijn "vreemde"trekjes heeft, die ergens vandaan komen, maar dat het dan niet altijd verkeerde personen zijn. Tegelijkertijd laat ze ook zien dat mensen die betrouwbaar lijken, dat juist niet zijn. Als je zelf al zo denkt, of overdenkt, dan vogel je dat in dit boek heel snel uit en weet je heel snel wie wel of niet te vertrouwen is en ik denk dat Martine met haar psychologische kennis heel veel angst/verwarring/vragen/spanning/verdenkingen had kunnen creëren die menig lezer de verkeerde kant op had gestuurd. Ik denk dat hier nog veel te halen zou kunnen zijn. Nog een mooi punt is de karakterontwikkeling van Sanne. Zij is natuurlijk de hoofdpersoon, maar door haar interacties met cliënten en haar constante reflecteren op alles, leert ze heel veel over zichzelf en begint ze dat ook langzaam maar zeker in te zetten. Ik ben benieuwd of ze dat in hoofdstuk 2 ook doorzet. Over het algemeen is het verhaal niet slecht, maar er missen voor mij wat elementen, met name spanning en verrassing waren bij mij een minpuntje. Ik denk echter wel dat Martine dit in de vervolgdelen erg goed zou kunnen uitdiepen, wat het voor mij wel erg interessant maakt om verder te lezen. Ik geef de kliniek 2,5 ster en ga gelijk door in de Nieuwkomer! ~ Live Your Life Reading