Eenzaam in een overvol huis

De jaren '50 en '60 hebben mij altijd gefascineerd. Dit is de tijd waarin ik geboren had moeten worden, denk ik altijd. 'Samen Alleen' van Ina van der Beek speelt zich in deze periode af. Twee broers wonen noodgedwongen met hun kersverse echtgenotes in hetzelfde huis. De vrouwen zijn heel andere types, maar beginnen steeds meer naar elkaar toe te groeien. Tot er in het ene gezin een kindje geboren wordt. En het jaar erna weer één. En dan nog eens. Terwijl het aan de andere kant van het huis stil blijft. Wat is het tijdsbeeld mooi beschreven in dit verhaal. Door het dubbele perspectief (elk hoofdstuk vanuit een andere schoonzus) leef je met beide vrouwen mee en besef je dat er niemand goed of fout is en dat jaloezie van beide kanten geen mooie eigenschap is, maar wel o zo begrijpelijk.