Op avontuur met de wind mee

Whoei - hoei. De wind blaast de letters, in dikgedrukt rood het verhaal in … Beertje kan er niet van slapen. Zijn moeder, zusjes en broer doen hun winterslaap, maar Beertje kruipt naar buiten. De harde wind buiten zijn hol maakt hem steeds wakker en nieuwsgierig naar wat daar allemaal te beleven valt. ' Waar ga je heen, wind?' vroeg Beertje. Weer zei de wind alleen: whoei – hoei. Snel pakt de wind hem op en voert hem mee over de wereld. Beertje kijkt nog even om naar Mama Beer, maar die ligt lekker te snurken en ziet en hoort niets. Gelukkig heeft Beer knuffel-uil mee. Hij klemt hem stevig tegen zich aan tijdens de vlucht. De tekst tuimelt net als beer over de bladzijden. Verder en verder weg. Beer hangt recht, dan weer ondersteboven. Hij ziet de wereld onder hem in een andere context. Hij ziet dieren en taal voorbijkomen die hij niet kent, en hij is nieuwsgierig wat er nog meer voorbijkomt. Hoe zou het zijn als hij de wind zelf kon besturen? Een heldere gedachte die hem opnieuw omverblaast. De zachte gekleurde illustraties van Thé Tjong- Khing vullen de dromerige sfeer van het verhaal perfect aan. De uitdrukking op de snoet van Beertje is geweldig. Je kunt de emotie ervan aflezen. Nieuwsgierigheid, blijheid, maar toch ook wel een beetje spanning. Het is tenslotte niet niks om in je eentje rond te vliegen met de wind, terwijl de rest van je gezin lekker veilig in de grot ligt te slapen. Hij leert onderweg een hoop mooie lessen. Ondertussen probeert hij in gesprek te blijven met de wind, maar die is niet zo spraakzaam. Beertje begint hem toch een beetje te knijpen, want hoe komt hij nu weer terug in zijn warme nestje? Met de wind mee | Mireille Geus & Thé Tjong – Khing | Uitgever Lemniscaat