Lezersrecensie
De pareldief, met een extraatje op het eind
26 jan 2020
Tingeling, tingeling…
De winkeldeur van het sieradenwinkeltje blijft gaat open gaan bij Pauw. Hij kan het werk niet meer aan. Iedereen wil tegenwoordig een wortelbroche en hij kan ze ondertussen niet meer zien. Hij heeft hulp nodig en snel ook! Hij pakt een stuk papier en een potlood en schrijft met een sierlijk handschrift:
'Leerling gezocht voor Pauws Parel Paleis' en prikt het briefje met vier rode punaises op de dikke beuk voor zijn winkel.
Niet zo vreemd dat hij bij het omdraaien bijna over de kleine hoen struikelt. De vogel is zo onopvallend dat Pauw nooit heeft opgemerkt dat de hoen regelmatig met zijn snavel tegen de etalageruit staat. De kleine naamloze vogel houdt van alles wat glinstert en sprankelt.
Hoen is jammer genoeg te arm om al dat moois te kopen, maar hij kan er wel voor werken? Hij vraagt zachtjes om toestemming aan de statige Pauw. Die moet er even over nadenken, maar ja, waar haalt hij anders zo snel een hulpje vandaan? Pauw biedt de hoen daarom een stageplek, met woonruimte boven de winkel. Daarvoor moet Hoen nog wel opruimen, vegen en de winkel afsluiten op het eind van de dag.
Na korte tijd heeft Hoen zijn handmatige taken redelijk onder de knie. Zijn hart klopt nog steeds wild als hij door de winkel loopt. Wanneer hij 's avonds tijdens het vegen een parel in het stof ontdekt, steekt hij hem vliegensvlug tussen zijn veren. De hebzucht naar alles wat glinstert, groeit met de dag.
"Wie merkt dat nou? Pauw is rijk genoeg en heeft meer parels en glitterspul dan wie dan ook. Niemand zal toch een onopvallend grijs en ietwat stoffig hoentje verdenken?’’
Op een dag komt er een prins, een reusachtige leeuw de winkel binnen. Hij is op zoek naar de Parelpauw, om de door transport beschadigde kroon ter reparatie te brengen. Alleen het moet de volgende morgen wel af zijn. Vanwege alle oploop mag de hoen in de winkel komen werken en de pauw slaat hem dankbaar op de schouder.
Hoen kan na de drukke dag haast niet wachten om af te sluiten, om zijn slag te slaan. Maar dan komt - laat, maar misschien niet te laat - het inzicht binnen. Berouw komt immers na de zonde. Hoe moet hij het nu oplossen? De maan heeft nog een bijzondere verrassing voor hem in petto.
Axel Scheffler, je weet wel de illustrator van de Gruffalo, (ook zo leuk) heeft met De pareldief een heerlijke fabel geschreven, met een pedagogische boodschap, om eerlijk te zijn tegen elkaar. Het geeft kinderen net genoeg stof tot nadenken, zonder de pedagogische wijsvinger te veel op te heffen.
De kleurrijke illustraties zijn prachtig. Ze begeleiden de tekst op bijna iedere bladzijden. De verschillende dieren worden weergeven als menselijk, op twee benen, maar met een dierenkop en bijbehorende eigenschappen als staart, vleugels en dergelijke.
En dan is er nog een bijlage van zo’n dertig bladzijden. Het heet 'Zelf knutselen met kralen'.
De bijlage van Rosa Scheffler bestaat uit gedetailleerde handwerkinstructies en beschrijvingen van borduurpatronen, kettingen, armbanden enz. om kinderen aan te moedigen creatief te zijn.
De pareldief | Axel Scheffler & Rosa Scheffler | Ploegsma