Recensie Ruby 4 Verborgen juweel

Voordat ik aan mijn opleiding Nederlands begon, las ik maar weinig literatuur. Mijn favoriete schrijfster was toen Virginia Andrews. Ik wilde elke serie van haar hebben en ook lezen. Toen ik me wat meer in de literatuur ging verdiepen, kwam Virginia een beetje op de achtergrond. Dat waren toch maar flutromannetjes? Pearl, de dochter van Ruby is zeventien jaar en staat op het punt volwassen te worden. Haar ouders organiseren een groot examenfeest en ze wil geneeskunde gaan studeren. Na een tijdje komen de donkere wolken boven de familie te hangen. Ruby wordt verward en depressief en ze besluiten op vakantie naar het moeras te gaan. Daar wordt een van Pearl's tweelingbroers gedood door een slang. En het andere broertje raakt in shocktoestand. Ruby zegt dat de geesten haar opdrachten geven en verdwijnt. Hier begint Pearl de zoektocht naar haar moeder in de moerassen van de bayou. Op het boek staat: 'De deeltjes zijn ook los te lezen.' Ik betwijfelde dat, meestal heb je bij de bundels van Andrews toch wel wat voorkennis nodig. Maar toch wilde ik het proberen. Als het iets was, zou het meteen bewijzen dat het citaat klopte. En ja, ik heb hele boek goed kunnen volgen. Soms werden er wat dingen herhaald uit de andere delen. Maar de herhalingen waren niet onnodig of storend. Het is een typisch Andrews verhaal. Rijk meisje krijgt te maken met het onheilspellende verleden van hun ouders (vaak moeder), waardoor het leven even niets meer lijkt. Op zich is dit natuurlijk wel handig, want als je één boek van haar leuk vindt, vind je bijna automatisch de rest ook leuk! Toch denk ik dat ze wel eens wat vernieuwender mag worden. Verandering van spijs doet eten. Wat ik erg leuk vind aan de schrijfwijze van Andrews is dat ze elk hoofdstuk spannend en een beetje mysterieus afsluit, waardoor je door blijft lezen. Stoppen na een hoofdstuk zat er voor mij dan ook niet in. Ze pakte me en hield me vast, totdat het boek uit was. Als ik moest stoppen omdat ik te weinig tijd had, deed ik dat vaak als er een witregel was. Dan was er een soort van pauze in tijd en die nam ik dan ook letterlijk. Het enige wat ik jammer vind, is dat ik niet echt kennis maak met Ruby. Hierdoor lees ik wel over haar, maar kan ik niet een echt beeld van haar vormen. Iets wat ik normaal wel doe bij belangrijke personen in het boek. Ondanks dat je genoeg informatie over haar krijgt, mis ik toch de echte achtergrond. Ik denk dus niet dat ik nog een keertje midden in een serie van Andrews ga beginnen. Ik vind het een goed en spannend boek. Het leest lekker weg en is dus fijn om even lekker tussendoor te lezen. Ik had niet verwacht dat ik het verhaal zo goed zou vinden, het heeft me zeker verrast.