Ontroerend mooi, woorden met een gouden randje.

Een juweeltje van een boek. Eerlijk , ontroerend, triest, grootmoedig, dapper... Het mocht van mij veel dikker zijn maar soms heb je weinig woorden om net datgene over te brengen. Grote broer van 12 vertelt en verzint verhaaltjes om zijn doodzieke zusje bij te staan. Want 'verhalen zijn voor de geest wat adem voor de longen is. Zij alleen weten van een vogel die hen over de dood zal helpen , hopen ze , begrijpen ze '... ' Dan vertellen we elkaar verhalen over een vogel die niet kan besluiten op welke tak hij wil zitten. Hij fladdert van hier naar daar. Elke tak biedt een ander uitzicht. Elke boom heeft neen andere geur. De ene boom staat op een heuvel, de andere in een bos, nog een andere op de heide, weer een andere in een vallei. Nog moeilijker wordt het voor de vogel wanneer hij zijn nest moet bouwen.' Zo gaat het verder soms met een aanvulling van het meisje als het einde te onzeker is. Troostend en alles beleefd vanuit de broer, die weet te raken met alles wat hij zegt en niet zegt. Voor mij mocht er ook een volgend hoofdstuk komen vanuit de ouders , maar ja dit zou een totaal ander verhaal worden natuurlijk...