Geweldig stukje proza van Nederlandse bodem

Een dominee met als alter ego detective, dat staat – in elk geval in deze roman – garant voor de nodige komische situaties die je die doen grinniken. Maar hoe leuk bedacht die ook zijn, ze vormen niet het beste aspect van deze roman. Dat is, als je het mij vraagt, de subtiele manier waarop je aan het denken wordt gezet. Enerzijds over je gedrag als kerkganger (bepaalde gedragingen en excuses van de kerkgangers in het verhaal zijn beschamend herkenbaar). Aan de andere kant over geloofsthema’s. Die laatste komen meestal slechts heel terloops ter sprake en worden met de humor en enige zelfspot gebracht, maar ze zijn wel raak. Daardoor gaan ze niet je ene oor in en het andere uit, maar blijven ze hangen. Mijn lezershart werd hier blij van en genoot voor honderd procent. Ik kan daarom ook niet anders zeggen als: lees dit geweldige stukje proza van Nederlandse bodem!