Fijnschrijverskunst

Deze roman lezen is zó genieten. Alleen al vanwege het fijnzinnige proza waarop Marianne Witvliet je trakteert; af en toe stuit je op juweeltjes van zinnen. Maar de beschrijvingen van de mensen en natuur, die dat waarover ze gaan van het papier tot leven weten te wekken en eenvoudigweg mooi en treffend onder woorden gebracht zijn, dragen ook zeker aan dat leesgenot bij. Evenals de levendige dialogen, want al zijn ze soms wat lastig te volgen en misschien niet altijd heel natuurlijk, ze zorgen voor een humoristische noot. En afgezien van dat alles is het gewoon een goed, invoelend en tikje psychologisch verhaal over de worsteling met rouw, liefde en doorgaan na het overlijden van een geliefde, dat boeit, zelfs terwijl er in feite niet eens zo veel spannends of bijzonders gebeurt. ‘Als je verdwaalt’ vertelt met mooie woorden en beelden over het moeilijke van het leven, maar zit ook vol hoop en liefde. Dit is wat je noemt ‘fijnschrijverskunst’.