Kees van Dijk is een doodgewone dino, maar wel ��n met voorspellende gaven! Voor het slapengaan vertelt hij zijn zoons verhalen over de toekomst: over beesten die op twee benen lopen, en over dingen die kunnen rijden, varen e

<p><strong>Niks gewoons, heel bijzonder!</strong></p> <p>Kees van Dijk heeft een vrouw (Marie), een zoontje (Kareltje) en een zoon (Toon). Misschien denk je nu: een gewoon gezin, mensen met gewone namen. Niks bijzonders.</p> <p>Mis!</p> <p>Het is inderdaad een heel gewoon gezin. Vader gaat elke dag werken en moeder doet het huishouden. De kinderen vermaken zich met zwemmen, puzzelen en spelen met hun vriendjes. Toch zijn Kareltje en Toon geen jongens die toevallig bij jou in de klas kunnen zitten. Het verhaal speelt zich namelijk járen geleden af. Kees, Marie, Kareltje en Toon vormen met zijn viertjes een heel gewoon… dinogezin!</p> <p><em>VIER DINOSAURUSSEN</em><br /><em>NIKS BIJZONDERS</em><br /><em>HEEL GEWOON</em><br /><em>EEN VADER</em><br /><em>EN EEN MOEDER</em><br /><em>EEN ZOONTJE</em><br /><em>EN EEN ZOON.</em></p> <p><strong>‘Kees van Dijk’</strong> is geweldig knap geschreven door <strong>Elle van Lieshout</strong> en <strong>Erik van Os</strong>. Alle teksten zijn op rijm, waardoor het verhaal heerlijk muzikaal klinkt en voorlezen een feest is. In ‘Kees van Dijk’ lees je over allerlei dagelijkse situaties. Toch is het een enorm grappig boek, door de prenten, door het ritme in de tekst, maar zeker ook door de voorspellende gaven van vader Kees.</p> <p><em>En als ze ging slapen</em><br /><em>bij de ondergaande zon</em><br /><em>zei Kareltje: ‘Vertellen pap!’</em><br /><em>en Kees van Dijk begon</em><br /><em>te vertellen over later</em><br /><em>en met al wat Kees verzon,</em><br /><em>leek het of hij heel ver</em><br /><em>in de toekomst kijken kon.</em></p> <p>Urenlang vertelt Kees dat ze later bergen zullen bouwen, die niet op bergen lijken en waar ook nog eens licht uit komt. Kijk maar eens uit je slaapkamerraam. Dan snap je vast waar Kees het over heeft! Hij vertelt over ‘beesten’ die op twee benen lopen. En over dingen die kunnen rijden, varen en vliegen. Hij praat door tot Marie zegt dat hij moet ophouden: <em>‘Geen dino hier op aarde / die die flauwekul gelooft!’</em></p> <p>Door de veelkleurige fantasievolle illustraties van <strong>Jan Jutte </strong>word je extra vrolijk van dit prentenboek. De belangrijkste dino’s en gebeurtenissen zijn zwart omrand. Alles wat meer tot het decor behoort, is minder gedetailleerd en heeft geen zwarte rand. Op veel platen is iets grappigs te zien. Kijk maar eens goed waarmee Marie stofzuigt. Met een mammoetslurf! En als avondeten zie je een half opgegeten krokodil liggen, versierd met stukjes fruit, en een strikje om zijn staart. Puzzelen op de dinomanier is ook alles behalve saai! Ze gebruiken geen kartonnen puzzelstukjes, maar botjes waarmee ze een heus skelet in elkaar zetten.</p> <p>De overgang naar onze wereld heeft Jan Jutte komisch uitgebeeld. Tussen auto’s, gebouwen en mensen door, wandelen gewoon dinosaurussen. Een extraatje is dat er om de kaft een dinoposter zit gevouwen. Leuk om op te hangen!</p> <p>‘Kees van Dijk’. Niks bijzonders? Nee, eigenlijk niet. Heel gewoon? Tja, best wel. Toch sla je dit boek met een grote glimlach op je gezicht dicht. Niks gewoons, heel bijzonder!</p> <p>Karine.</p> <p><em>Leestip: </em>Ook<a href="http://www.leesfeest.nl/boek/tyrannosaurus-drup"> <strong>‘Tyrannosaurus Drup’</strong> </a>van <strong>Julia Donaldson</strong> en <strong>David Roberts</strong> is een mooi prentenboek over dinosaurussen!</p>