Lezersrecensie
De vriendschap tussen drie jongeren, waaronder een Inuit-jongen uit Groenland wordt bezegeld wanneer zij elk hun grootste angst overwinnen.
12 jan 2010
<p><strong>Een sjamaan van amehoela<br /></strong></p>
<p>Yorrick wacht in zijn zelfgemaakte iglo op Nanoek, de Grote IJsbeer. "Nanoek met de witte vacht en de blauwe neus. De koning die op het ijs leeft." De Inuit* geloven dat hij de geest van hun voorvaderen in zich draagt.</p>
<p><strong>"Geheimen van de wijde zee"</strong> van de Belgische schrijfster <strong>Noëlla Elpers</strong> is een mooi boek over de vriendschap tussen drie totaal verschillende kinderen. Zij brengen samen een lange zomervakantie door op het ruige Heimaey, een klein vulkanisch eiland voor de kust van IJsland.</p>
<p>Yorrick, een half-Inuk*, heeft het gevoel dat hij nergens bij hoort. Zijn moeder is een Inuk, zijn vader een grote, blonde IJslander. Voor de Inuit-kinderen op Groenland is hij een halve blanke, maar op Heimaey wordt hij uitgescholden voor eskimo. Hij is klein, met ronde ogen in een plat gezicht, opvliegend en onvoorspelbaar als de vulkanen op IJsland. Jonathan komt uit Vlaanderen. Hij lijkt wat stug en afwachtend, maar hij voelt zich dan ook rot, vanwege de scheiding van zijn ouders. Alison komt uit Schotland. Ze is vlug en lenig en met haar enorme bos rode krullen een vrolijke verschijning.</p>
<p>Schrijfster <strong>Elpers </strong>voert je mee naar het fascinerende vulkaanlandschap van Heimaey, waar de grond onder je voeten lijkt te leven. Het ruikt er naar zwavel en de aarde vertoont bruinoranje bulten en gele korsten. Af en toe ontsnapt er stoom uit ondergrondse kieren. Voor de kust drijven ijsbergen voorbij en in augustus vallen er jonge papegaaiduikers uit de lucht. Je leest ook over de tradities van de Inuit, die in de ijzige vrieskou leven. <em>"Sneeuw knaagt aan je tenen en de kou knabbelt aan je oren"</em>, beklaagt de opa van Yorrick op zijn sterfbed. Hij was de laatste sjamaan - een soort priester-tovenaar - van Yorricks geboortedorp.</p>
<p>Een boek vol sensatie is het niet, al voert <strong>Elphers </strong>een paar keer de spanning op als de vrienden elk hun grootste angst moeten overwinnen. Voor Yorrick betekent dit een confrontatie met de geest van zijn voorvaderen tijdens zijn Inuit-inwijding. <em>"Yorrick bleef roerloos zitten en keek naar de machtige kop van het dier. Zijn donkere ogen glansden. De blauwige neus van de ijsbeer kwam dichterbij en snuffelde aan Yorricks gezicht.</em>" Lukt het Yorrick om zijn angst te bedwingen? En is hij net als zijn opa een echte sjamaan of een sjamaan van amehoela?</p>
<p>Het bloedverbond dat <strong>Noella Elpers</strong> de drie vrienden laat sluiten, had veiliger kunnen worden uitgevoerd. Wel mooi is het afscheidsritueel van Yorrick, als Jonathan met zijn vader nog eenmaal rondcirkelt in een vliegtuigje boven Heimaey. Water, Lucht en Vuur - Jonathan, Alison en Yorrick - horen bij de Aarde en bij elkaar.</p>
<p><em>* Eskimo"s op Groenland noemen zichzelf Inuit en willen ook graag zo genoemd worden. Iemand van het Inuit-volk heet een Inuk. </em></p>
<p>Aukje.</p>
<p> </p>