: Joris vindt tussen de oorlogsspullen van zijn vader een oude foto. Wie is de man op die foto? En wat is er in het dorp gebeurd tijdens de Tweede Wereldoorlog?

<p><strong>Geheim kistje</strong></p> <p>Joris en zijn vrienden zijn in de zomervakantie van 1963 bijna elke dag in de duinen te vinden. Meestal spelen ze in twee groepen, de Engelsen en de Duitsers, oorlogje tegen elkaar. Joris’ jongere broer Pieter mag soms meedoen, omdat hij en Joris de mooiste geweren hebben.</p> <p>Voor een van hun spelletjes gaat Joris in de kelder op zoek naar extra spullen. <em>‘Ik weet precies waar ik ga zoeken: in het geheime legerkistje van mijn vader.’</em> Het kistje bevat niet alleen oorlogsspullen, maar ook een foto. Op die foto staan Joris’ vader en moeder, allebei nog jong, en een andere man, ene M. Joris heeft nog nooit van hem gehoord. Wie is die M.?</p> <p>Er zijn wel meer dingen die Joris, toch de slimste jongen van de klas, ontdekt en niet begrijpt. Joris vindt op een ochtend een gewonde Duitse soldaat in de duinen. Vlak voordat hij buiten bewustzijn raakt, zegt de Duitser nog twee woorden: land uut. Wat betekent dat? En hoe komt het dat op vijf Engelse graven op het kerkhof dezelfde datum staat: 3 april 1943? En wat heeft het kapotgeschoten torentje van het gemeentehuis ermee te maken?</p> <p>De zoektocht naar de antwoorden op deze vragen maken van <strong>‘De nacht van 2 april’</strong> een spannend avonturenverhaal. Extra leuk: het verhaal is gebaseerd op de jeugd van de Belgische schrijver <strong>Jan Simoen</strong> en illustrator <strong>Peter Simoen</strong>. Broer Peter heeft de aardige kleine zwart-witte potloodtekeningen en het omslag gemaakt. De broers vertellen achter in het boek welke dingen echt gebeurd zijn en welke niet. Zijn zij Joris en Pieter?</p> <p>In het verhaal is het achttien jaar geleden dat de Tweede Wereldoorlog is geëindigd. Dat merk je wel: legerkistjes zijn goed verstopt, verhalen worden niet verteld; volwassenen genieten van de vrijheid en laten steeds weten dat er genoeg te eten is. Toch wordt wel duidelijk dat WOII altijd op de achtergrond aanwezig is: de overleden ooms, de bunkers en kanonnen in de duinen, het kapotte torentje en Duitsers worden nog moffen genoemd. <strong>Jan Simoen </strong>laat heel mooi en onopvallend beide kanten zien.</p> <p><strong>‘De nacht van 2 april’ </strong>is niet alleen spannend. Joris geeft vaak grappig commentaar op wat hij denkt of doet. <em>‘Ik aarzel. Ze gaan me uitlachen. Ik ben al tien en nu nog in reuzen geloven, komaan zeg.’</em> Als Joris en zijn vrienden spelen, is het alsof je er zelf bij bent. Hun gesprekken zijn levensecht. En als Joris jeuk heeft onder het gips om zijn arm, wil je zelf ook krabben. Joris vertelt heel enthousiast over zijn familie en zijn leven. Soms deelt hij zijn bijzondere kijk op zijn omgeving: <em>‘Bunkers zijn er ook, als reusachtige grijze schildpadruggen op de glooiende duinen.’</em></p> <p><strong>Jan Simoen</strong> heeft met dit warme verhaal een prachtig eerbetoon geschreven aan zijn jeugd aan de Belgische kust. </p> <p>Inger.</p> <p>Wil je meer boeken lezen over de Tweede Wereldoorlog? Lees dan bijvoorbeeld <a href="http://www.leesfeest.nl/boek/jubeltenen">"Jubeltenen"</a> van Rita Verschuur of <a href="http://www.leesfeest.nl/boek/oorlog-zonder-vader">‘Oorlog zonder vader’</a> van Martine Letterie.</p>