Ondergewaardeerd

Ik hou van de vertelstijl van Gabriel Garcia Marquez. Zijn eigen leven leest als een roman: soms een rustig kabbelend beekje en dan weer plots een draaikolk. Hij verhult niet dat hij en zijn familie lang in armoede hebben geleefd. Zelfs toen hij er zelf bovenop kwam, stuurde hij hun nog een "roeiboot". De verhalen uit zijn kindertijd, overgoten met een sausje van magisch realisme, vind ik ook prachtig beschreven. Tegelijkertijd maakt hij ons wegwijs in de woelige geschiedenis van zijn land, dat hij op een bepaald moment moet ontvluchten. Hij is erg kritisch voor zichzelf en vindt zichzelf eerder als een mislukte schrijver. In deze roman maken we kennis met al zijn grote werken, hoe ze zijn ontstaan, wie als inspiratie diende... Zijn biografie stopt abrupt als hij de vrouw van zijn leven, Mercedes, zijn liefde verklaart. Het is een dik boek en toch wou ik nog verder lezen.