Twee dovende sterren die doelloos om elkaar heen draaien

Kawabata, jij bescheiden held. Ja, het is weer een “dolende man + dolende geisha”-verhaal, zoals wel vaker bij Kawabata (en breder getrokken, bij door Japanse mannen geschreven literatuur) het geval is, maar het is weer delicaat en melancholisch op papier gezet, zoals Kawabata dat zo goed kan. Twee dovende sterren die doelloos om elkaar heen draaien, dat zijn Shimamura en Komako. Ze sneeuwen (letterlijk?) volledig onder hun gedeelde misère, zodanig dat ze elkaars zwaartekracht niet meer kunnen ontsnappen, maar tegelijkertijd nooit nader tot elkaar komen. Gedoemd te falen. <em>Sneeuwland</em> is een roman als een ‘haiku’: kort, treffend en tot introspectie bewegend.