Prachtige roman met een heel passende titel.

Heel af en toe heb je van die romans waarbij je vanaf de eerste pagina gewoon weet: dit.is.mijn.type.boek. ‘Melktanden’ van Emma Curvers is er zo één. Het verhaal is af en toe pijnlijk herkenbaar, bevat de nodige porties humor en zelfrelativering en werpt een realistische blik op twintigers, dertigers anno 2022. Lon hunkert naar structuur, het alledaagse, rustige, gewoon normale gezinsleven. Philip daarentegen is altijd op zoek naar iets nieuws, iets speciaals, iets anders. Wanneer hij op de proppen komt met een bucketlist nemen hun levens plots een andere wending. Dit alles door een verschrikkelijke lijst die als donderslag bij heldere hemel inslaat in het leven van Lon en hun hele relatie op hun grondvesten laat daveren. Hoe ver gaan mensen mee in iets wat tegen hun principes en wensen indruist? Een hele interessante en tegelijk moeilijke evenwichtsoefening. De thema’s die Emma Cuvers aanhaalt in dit verhaal zijn herkenbaar en eerlijk. De lezer kan zich makkelijk inleven in het leven van Lon en Philip en misschien ook wel in de gebeurtenissen na de fameuze bucketlist. Interessante stof om over na te denken; ben jij zelf iemand die beste tevreden is met ‘normaal’ en graag de rust en het alledaagse van het leven ervaart of ben je eerder ‘team nooit genoeg’? Altijd op zoek naar kicks, adrenaline, uitdaging en avontuur? Mij mag je eerder in de eerste categorie onderbrengen. Ik hou van structuur, ik zie de schoonheid van het alledaagse. De kleine gelukskes van het leven daar draait het volgens mij toch het vaakst om. ‘In een doos zaten de fotoboeken vol foto’s van oude geliefden, van wie ik niet meer hield. Toen ik de albums had gevonden en zag hoe ik een man kuste met wie ik nu nog geen bushokje meer zou willen delen, schaamde ik me voor mezelf. Op het moment dat ik de foto’s inplakte, had ik gedacht dat ik ze later zou bekijken met vertedering. Nu bleken de albums de logboeken van mijn mislukkingen. Ik smeet ze weg – het is onmogelijk op te gaan in een relatie als je erbij stilstaat dat de vorige allemaal eindig zijn gebleken.