Mooie reminder

Het is af en toe goed om een reminder te krijgen, en het is buitengewoon goed als die reminder van iemand als Dirk De Wachter komt. ‘De kunst van het ongelukkig zijn’ herinnert mij er aan om niet te veel op te gaan in de banale, kleine tegenslagen van het leven. Ik durf ze haast zelf geen tegenslagen noemen. Het zijn die kleine irritaties waar we toch zo goed als dagelijks mee geconfronteerd worden. Maar voor iemand die niet 100% goed in z’n vel zit zijn het druppels die de al zo goed als volle emmer doen overlopen. Het overkwam mij onlangs, dit kort maar krachtig relaas kwam dus net op tijd. Ik nam de tijd om dit boek te laten bezinken, om alles terug in perspectief te plaatsen en dat is exact waar dit boek je bij kan helpen. Dit is zo’n boek waar je op sommige momenten naar teruggrijpt. Op momenten waarop de emmer dreigt over te lopen, een aantal mooie lessen in relativeren en anders naar situaties, mensen, tegenslagen en geluk kijken. Er ligt teveel druk op de schouders van deze generatie, iedereen loopt maar door en iedereen loopt steeds sneller. Ik denk dat naast de kunst van het ongelukkig zijn we vooral ook de kunst van het loslaten meer moeten (leren) beheersen. De kunst van 'het is goed zo, het is genoeg zo'. Tijd om een aantal ballen uit de lucht te halen. ‘Het idee dat het leven vooral leuk moet zijn, is daarom ook dé ziekte van deze tijd. Liever zag ik de barstjes. Beter zouden we leren af en toe ook een beetje ongelukkig te zijn. Want het klopt niet dat je het geluk helemaal in de hand hebt. Je bent niet de alleenheersende manager van je eigen geluk. Je kunt het leven niet uittekenen, want het bestaat uit een hoop onvoorspelbare toevalligheden, chance en malchance.’ ‘Streven naar het geluk als levensdoel is een vergissing. Streven naar zin en betekenis daarentegen, is waar het leven om draait.’ ‘We zijn op deze aardbol gesmeten, door een reeks toevalligheden. Het enige wat we kunnen doen is er iets zinvols van maken.’