‘De tijd en ik, we houden onze adem in.’

‘De kaalvreter’ gaat over Leie. Leie werd op heel jonge leeftijd achtergelaten door haar ouders, niet omdat ze dat wilden, wel omdat ze dat moesten. Haar ouders moesten vluchten, Leie moest onderduiken bij het gezin waar ze achtergelaten werd. Dit is een oorlogsverhaal en het is het ook niet. ‘De kaalvreter’ is een prachtige roman die de romanliefhebber zal weten te beroeren en uiteindelijk bekoren. De korte hoofdstukken vertellen het levensverhaal van Leie vanuit haar perspectief maar ook vanuit Dirk, haar man, Anton en Meeus, haar kinderen. Deze roman gaat over verbondenheid, verdriet, schuldgevoel, oorlog en rouw, het zoeken naar jezelf, jezelf verliezen en uiteindelijk terugvinden. Het einde van deze roman liet me een beetje beroerd achter, ik sloeg de laatste pagina om en dacht enkel maar wow, oke. Dit boek is er één om te laten bezinken en zoals ik bij Siegmann’s tweede roman zei: dit boek is er één die een plaats opeist in je boekenkast, tenminste als je openstaat voor een literaire roman die je hart en hoofd wil binnendringen. Mooi debuut, al moet ik toegeven dat haar tweede roman nog één trapje hoger staat. ‘De tijd en ik, we houden onze adem in.’