Knikkers van Hoop

Qadir groeit op in een dorpje in Afghanistan. Ondanks de oorlog en de dreiging van de Taliban weigeren ze te vertrekken. En Qadir zijn enige belangrijkste bezit is op dat moment zijn knikkers. Als Qadir ouder wordt en gaat werken en vervolgens trouwt en kinderen krijgt, besluit hij wel te vluchten. Dit doordat de Taliban nu achter hem aankomt. En eenmaal in Brussel is de lange reis nog niet voorbij, maar de hoop is er altijd nog. Dit boek heb ik gekocht na dat er zoveel goede recensies over kwamen en nu het helaas weer actueel is heb ik besloten om het boek te gaan lezen. En het boek is heftig maar ook zeker mooi. Dit door de taal gebruik en de wijze woorden van voornamelijk de vader van Qadir. Verder leef je mee met hen omdat de personages goed uitgediept en aan de lezer verteld worden. Zo'n enorme pluspunt. En ook de hoop en verdriet voel je door het boek. Het enige waardoor ik het boek geen 5 sterren geef is door het taaie einde. Het gesprek en de brief worden uitgebreid besproken en past naar mijn mening niet zo uitgebreid in het boek, als je kijkt naar hoe het verhaald verteld wordt en de rest van het boek. Het is vrij theoretische stof en als dat je interesse niet is te , zoals al gezegd, taai. Verder heb ik niks aan te merken op dit boek en krijgt het van mij ook 4 sterren