Meeslepende mix van een historische roman en een reisverslag

Verrassend goed boek waarin een historische roman en een reisverslag worden gecombineerd. Van tevoren was ik ietwat sceptisch of een reisverslag nou wel zo'n goede toevoeging zou zijn bij een historische roman gezien je graag wil weten hoe het verhaal verder gaat, een behoefte die het reisverslag niet beantwoordt, maar achteraf gezien dient het als een sterk contrast . In het historische gedeelte vertelt Hertmans een liefdesgeschiedenis die zich afspeelt in de elfde eeuw; een christelijk meisje wordt verliefd op een joodse jongen. In deze tijd leven de genoemde religieuze groeperingen naast elkaar en moeten ze niet teveel van de ander hebben. Hier en daar zijn er wat pesterijen, maar verder conflict lijkt nog uit te blijven. Uit angst voor haar ouders, die niets van joden moeten hebben, slaat de jonkvrouw met de jongeman op de vlucht en bekeert zij zich tot het jodendom. Het hele boek blijft vluchten, zeker wanneer Paus Urbanus II de eerste kruistocht predikt wat o.a. resulteert in het bloeddorstig vervolgen en afslachten van Joden. Dit alles weet Hertmans zowel invoelbaar als spannend op te schrijven waardoor je als lezer gedurende het hele verhaal blijft meeleven. Zoals genoemd, biedt het reisverslag waarin Hertmans door de in de roman genoemde gebieden banjert, een contrast. Het laat enerzijds zien hoe moeilijk het is om een verhaal van grofweg duizend jaar geleden te kunnen reconstrueren en vertellen, er zijn zo weinig zekerheden. Anderzijds laat het ook de verstedelijking zien, hoe rustige weidse omgevingen steeds meer een zeldzaamheid worden, maar eveneens hoe wij hier in het westen in betrekkelijke vrede leven. Kortom een fantastische mengeling van feiten, fictie en reizen waar Hertmans moeiteloos tussen wisselt en ook nog eens mooi weet op te schrijven.