Kolderiek doch cynisch

Een typische Grunberg roman vol absurdisme met uiteraard een antiheld als hoofdpersoon. Het verhaal speelt zich voor in deel af in het heden (Göttingen, Duitsland) en voor een deel in het verleden (Eilat, Israel). In het verleden is Becker, de hoofdpersoon, vooral bezig met het ontmaskeren van illusies. In het heden is hij een illusieloze man die gebruikersaanwijzingen vertaalt en daarnaast zorgt draagt voor zijn vrouw en de asielzoeker. En nee, dit boek heeft niks met immigratieproblematiek te maken. Asielzoeker zijn is immers ook een beroep aldus de hoofdpersoon. In het begin kabbelt het verhaal wat voort en weet het, op enkele passages na, wat minder tot weinig te boeien. Na grofweg 150 pagina's begint het interessant te worden wegens een 'calamiteit' in het verleden. Vanaf dat punt komt het boek in een stroomversnelling vol komische passages, doldwaas dialoog en scherpzinnige sarcastische opmerkingen allemaal gedompeld in een cynisch sausje wat uitmondt in een nihilistische kijk op het leven inclusief een vleugje maatschappijkritiek. Deze merkwaardige combinatie zorgt ervoor dat je als lezer zijnde hardop moet lachen wegens een kostelijke situatie om daarna (bij wijze van spreken) bitterlijk te schreien om de pijnlijk spottende ondertoon die de tragiek van het verhaal en de hoofdpersoon laat zien. Hierdoor zit je als lezer met een dubbel gevoel te lezen. Geluk zoeken in het leven, nihilisme, wat is liefde, inhoeverre is een schrijver verantwoordelijk voor zijn geschreven werk en een omgekeerde Dostojevskiaanse misdaad en straf, het komt allemaal voorbij in De asielzoeker. Dankzij de vlotte schrijfstijl van Grunberg leest het niet als een zwaar boek, maar is de thematiek naadloos door het verhaal heen verweven. Absurd, komisch, deprimerend oftewel een typische Grunberg roman voor de liefhebber. Het bevat dan ook elementen die ik eerder ben tegen gekomen in door mij gelezen Grunberg romans. Daarnaast zijn er, voornamelijk in het begin, wat saaiere passages waardoor ik eindig met 4 sterren. "<em>Zijn haren, zijn wangen, zijn mond, zijn neus, zijn ogen, zijn hele lichaam is nat van de regen, maar hij blijft naar de bomen kijken en eindelijk ziet hij alles wat hij heeft verloren.</em>"