Waar de zon de sneeuw raakt: een verhaal dat je bijblijft

Mijn recensie van Waar de zon de sneeuw raakt – Mélissa Da Costa Waar de zon de sneeuw raakt is een aangrijpende en meeslepende roman waarin we het verhaal volgen van Ambre, een jonge vrouw die zichzelf verliest in een destructieve relatie met de getrouwde Philippe. Na een mislukte zelfmoordpoging wordt ze door hem naar een hotel in de Franse Alpen gestuurd, waar ze als seizoenarbeider haar leven probeert te herpakken. De roman draait sterk rond thema’s als liefde, loslaten, zelfontdekking en de kracht van vriendschap. Ambre groeit zichtbaar in het verhaal: van een kwetsbaar meisje dat hunkert naar liefde, naar een jonge vrouw die leert gezonde relaties op te bouwen. De bijpersonages brengen ieder hun eigen verhaal en ontwikkeling mee, wat zorgt voor diepgang en afwisseling. Mélissa Da Costa weet zware thema’s op een gevoelige, toegankelijke en soms zelfs humorvolle manier te brengen. Haar schrijfstijl is beeldend, vloeiend en vol emotie. Ondanks de dikte leest het boek verrassend vlot. De lange hoofdstukken worden verlicht door natuurlijke pauzes en witregels. Ik werd geraakt door de emoties, de herkenbare twijfels van Ambre en de warme sfeer van de chaletomgeving. De roman zet aan tot nadenken over relaties – met anderen én met jezelf. Het open einde laat ruimte voor meer, en gelukkig is een vervolg al aangekondigd. Conclusie: Een ontroerende en hartverwarmende roman over vallen, opstaan en de kracht van verbinding. Een aanrader voor fans van Da Costa én voor nieuwe lezers. Bedankt voor het leesexemplaar! Deze krijgt een mooi plekje in de boekenkast met de andere exemplaren van Melissa!